Alman İmparatoru Şarlkenle, 24 Şubat 1525de yaptığı Pavye
Savaşı'nda yenilerek esir düşen Fransa Kralı Fransçois ve annesi Düseş Dangolen,
büyükelçi Kont Jan de Franjipan ile Kanuniye birer mektup
gönderirler.
Kraliçenin mektubu şöyledir :
Şimdiye kadar oğlumun kurtuluşunu
Şarlkenin insafına bırakmıştım. Fakat Şarlken oğluma hakaretler etmektedir.
Dünyaya geçen hükmünüz, cihanın bildiği azamet ve şanınızla oğlumun kurtulmasını
temin etmenizi zat-ı şahanenizden niyaz
ediyorum.
Bunun üzerine Kanuni Sultan Süleyman
Kraliçe ve esir Françoisya birer mektup gönderir. Mektupta kısaca şunlar
yazılmaktadır :
Ben ki sultanlar sultanı ,hakanlar
hakanı hükümdarlara taç veren Allah'ın yer yüzündeki gölgesi Akdeniz'in ve
Karadeniz'in ve Rumeli'nin ve Anadolu'nun ve Azerbaycan'ın ve Şam'ın ve Halep'in
ve Mısır'ın ve Mekke'nin ve Medine'nin Ve Kudüs'ün ve bütün Arap diyarının ve
Yemen'in ve nice memleketlerin sultanı ve padişahı Sultan Bayezid Han oğlu
Sultan Süleyman Han oğlu Sultan Süleyman Han'ım.Sen ki Fransa vilayetinin kralı
Fransuva'sın.Hükümdarların sığındığı kapıma elçinizle mektupla gönderip ülkenizi
düşman istila edip şu anda hapiste olduğunuzu bildirip kurtuluşunuz konusunda
bizden yardım talep ediyorsunuz.Söylediğiniz her şey dünyayı idare eden
tahtımızın ayaklarına arz olunmuştur.Her şeyden haberdar oldum.Yenilmek ve
hapsolunmak hayret edilecek bir şey değildir.Gönlünüzü hoş tutup
üzülmeyesiniz.Böyle bir durumda atalarımız düşmanları mağlup etmek ve ülkeler
fethetmek için seferden geri kalmamışlardır.Biz de atalarımızın yolundayız ve
daima memleketler ve alınmaz kaleler fetheylemekteyiz.Gece gündüz daima atımız
eyerlenmiş ve kılıcımız belimizde kuşatılmıştır.Yüce Allah hayırlara
bağışlasın.Allah’ın istediği ne ise o olsun.Bundan başka haberleri gönderdiğiniz
adamınızdan öğrenebilirsiniz.Böyle Biliniz.