Hayrullah GÜVEN

Ayinesi İştir Kişinin Lafa Bakılmaz...

Any fool can write code that a computer can understand. Good programmers write code that humans can understand.(Martin Fowler)

Hepimizin bildiği üzere .Net çatısı altında çalışan bütün uygulamalar dll mantığı ile çalışıyor ve biz bu dll ler üzerinden işlemler gerçekleştiriyoruz. Kendi yazdığımız uygulamalardaki referans edilen dll'ler ise Asp.Net ve Asp.Net MVC uygulamaları için "BIN" klasörü altında , masaüstü uygulamalarında da kendi bulunduğu klasörde yada  sistemin PATH değişkeninde bulunan klasörlerde aranır.Eğer bu dll gerel web gerek masaüstü uygulamalarında belirttiğim dizinlerin birisinde değilse programı çalıştırdığınızda bir hata mesajı alırsınız. Bu tip durumlarda (örneğin dlll 'erinizi ayrı bir klasörde toplamak istemeniz durumunda) bir configürasyon dosyası oluştururarak bu durumun üstesinden geleblirsiniz.

 WinForm uygulamalar için Visual Studioda projenize sağ tıklayarak Add --> New Item seçeneği ile bir application configuration File eklemelisiniz.Önemli bir noktayı hatırlatmalıyım. Eklemiş olduğunuz Configuration File dosyası uygulamaadı.exe.config şeklinde olmalıdır. Şimdi gelelim configuration File dosyasının içeriğine ;

<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?>

<configuration>

<runtime>

<assemblyBinding xmlns="urn:schemas-microsoft-com:asm.v1">

<probing privatePath="extension;data"/>

</assemblyBinding>

</runtime>

</configuration>

Yukarıdaki xml configurasyon dosyasını biraz incelemek gerekirse bilmediğimiz sadece bir element var probing elementi.

Orda belirtilen dll dosyalarını extension ve data klasörleri içinde aramak. Eğer eğer bir setup oluşturacaksanız configrasyon dosyasının exe niz ile aynı klasörde olmasına dikkat ediniz.

Web uygulamlarında ise aşağı yukarı aynı işlem gerçekleştiriliyor.Açtığımız  web projlerinde zaten bir tane configurasyon dosyası standart olarak gelmektedir. Hepimizin yakından bildiği Web.Config dosyası. 

<configuration>

<runtime>

<assemblyBinding xmlns="urn:schemas-microsoft-com:asm.v1">

<probing  privatePath="App_Data/Dependencies"/>

</assemblyBinding>

</runtime>

</configuration>

Aslında web.config dosyasına ekliyeceğimiz tek bir satır."<probing  privatePath="App_Data/Dependencies"/>"

Yukardada aynı şekilde referans edilen dll lerimizi "App_Data/Dependencies" klasörü altında arayacak.

Ef 4.1 in getirdiği güzel bir yenilik olan code first ile bir uygulama geliştiriyorsunuz. Veritabanınızı hazırladınız, domainlerinizi çıkardınız ve onları map ettiniz. Buraya kadar herşey güzel gidiyor. Fakat ne zamanki siz db ye bağlanmak istediğiniz aşağıdaki hatayı almanız muhtemeldir. 

"Model compatibility cannot be checked because the database does not contain model metadata. Ensure that IncludeMetadataConvention has been added to the DbModelBuilder conventions"

Aradığınızdada pek fazla bir kaynak bulamacağınız kesin.  Aslında çözüm çok basit. Veritabanınızı drop/delete edin ve uygulamanızı tekrar çalıştırın. Framework sizin için map ettiğiniz db yapısını tekrar oluşturacaktır. Artık çalışmaya devam edebilirisiniz. : )

Linkten konu ile ilgili bilgiyi alabilirsiniz.

http://social.msdn.microsoft.com/Forums/en/adodotnetentityframework/thread/ccf25dbe-5452-47b1-9a8f-080668922dd7

Geçen hafta okumaktan zevk aldığım ALT.NET guruba bir başlık açmıştım. Neden poco? Gökhan ERCAN arkadaşımızın verdiği cevap konuyu gayet iyi anlatan bir cevap olmuştu.

POCO entity'leri mevcut kullanılan ORM'ye ya da diğer bir dış sisteme ait referans barındırmadığı için sistemdeki mevcut komponent'lerin hepsinden soyutlanmış olacaktır. Bu da üretilen entity'lerin daha kolay test edilmesi, daha saf olarak serialize edilmesi, daha az yer kaplaması ve hiçbir kütüphaneye bağımlılığı olmadan farklı sistemler arasında dağıtılabilmesi gibi avantajlar getirecektir. İleride ORM değiştirebilmek ve aynı entity'lerin farklı ORM kullanan sistemler arasında sorunsuz paylaşabilmesi gibi avantajları olacaktır. 

 

Dezavantaj olarak ise; mimarinin her katmanında temel data kontratları olarak kullanılan entity'lerin direk olarak veriyi ilgilendiren ChangeTracking, LazyLoading, Datatype Validation, Serialization, Databinding gibi konularda tamamen bilgisiz olması ve bu konuda kendiliğinden bir destek verememesidir. Bu özellikleri dış servislerden dinamik ya da statik proxy'ler üreterek çözmek mümkün ama her entity kullanımında 1-2 satırlık ekstra kod getirecek ve dinamik çağrımlar yapacağı için belirli bir oranda performansı düşürebilecektir.. Ayrıca POCO'ya dinamik proxy'ler ile servisler sağlarken tüm property'lerin public, virtual olması, ctor almaması, abstract olmaması gibi kısıtlamalar gelecektir. Bunlar da dezavantaj sayılabilir. "